Een Chinese offroadmotor van 27.800 yuan ging deze zomer een paar dagen door de modder van Roemenië.

Eerst de wedstrijd. Red Bull Romaniacs, de hard-enduro die iedereen in de offroadwereld kent als bijzonder zwaar: dagenlang door de Karpaten, en minder dan zestig procent haalt de finish. De fabrieksmotoren van alle landen worden voor de start vrijwel altijd helemaal uit elkaar gehaald en opnieuw versterkt.

In het startvak van juli dit jaar stond echter een uitzondering.

Een S300R, precies zoals hij uit de fabriek kwam, geen schroef aangeraakt. Een serieproductiemotor van 27.800 yuan, een Chinees merk, TAIMUMOTO geheten. Kenners in het publiek hadden misschien nog niet door wat ze zagen: een Chinese serieproductie-offroadmotor verscheen voor het eerst op dit circuit.

Mensen van fabrieksteams weten onderling wat dat betekent. Een serieproductiemotor direct de baan op sturen betekent hem uit handen geven zodat anderen fouten kunnen zoeken, en die fouten zijn voor de hele wereld zichtbaar.

TAIMU leek zich er niets van aan te trekken.

Een bouwer die zich niet aan de “regels” houdt

Het verhaal van TAIMU begint in Dazu, Chongqing. In 2023 vestigde het moederbedrijf Chongqing Quzai Technology zich in de hightechzone van Dazu.

Zoals de meeste mensen het zich voorstellen, moet je bij het bouwen van motorfietsen eerst een fabriek neerzetten en een productielijn opstarten, toch? TAIMU deed dat niet. Het dook direct in de motorfietsindustrie van Chongqing.

Wie verstand van motoren heeft, weet dat Chongqing de oude basis van de Chinese motorfietsindustrie is. Wie het frame last, wie de inspuiting afstelt, waar je lak en die kleine klemmetjes bestelt: binnen de kring is dat allemaal bekend, en binnen een kleine straal doen mensen dat al tientallen jaren. TAIMU trok als het ware in een kant-en-klare superfabriek, alleen is die fabriek niet van hen.

Daarom bestond het vroege werk vooral uit het maken van motoren voor buitenlandse klanten, complete voertuigen en op maat gemaakte ontwikkeling. Dat klinkt onopvallend, maar na twee jaar kun je niet doen alsof je niet weet hoe een tekening een rijdende motor wordt.

Wie de maakindustrie kent, weet: white label is niet beschamend, altijd white label blijven wel. Zo dacht TAIMU waarschijnlijk ook, want terwijl het werk voor anderen doorging, begon het zijn eigen naam erop te zetten.

Tussen een idee en serieproductie zit niets dan details.

Bij een bedrijf zonder eigen fabriek wordt dit het vaakst gevraagd: het idee is van jou, het werk doet iemand anders, is het idee dan nog van jou? Je past een ontwerp aan en de leverancier vindt het te veel gedoe; je kiest andere kleuren en de fabriek vindt het volume te klein. Dat gebeurt echt.

De aanpak van TAIMU is eigenlijk heel direct: de processen die in de white-labeljaren zijn opgebouwd, worden precies zo op het eigen merk toegepast. Ontwerpen gaan eerst door technische validatie, elke wijziging moet in technische taal worden vastgelegd die de leverancier begrijpt, en als een stap vastloopt, mag je niet verder. Omslachtig, maar het werkt.

Het resultaat staat in hun productlijn. Zowel benzine- als elektrische modellen, en naast motoren voor volwassenen ook jeugd- en kindermodellen. De 85cc HS85 is speciaal afgestemd op de lichaamsbouw van jonge rijders: lichter chassis en getemperd vermogen, juist zodat kinderen het onder controle houden.

In september dit jaar zette TAIMU al deze motoren neer op de motorbeurs van Chongqing. Volgens verslagen ter plaatse kwamen er bij de stand de ene na de andere buitenlandse dealer, allemaal met hun orderboek bij zich.

De race verloren op data, gewonnen op iets anders

Terug naar die race in Roemenië.

Hoe de S300R uiteindelijk precies presteerde, wordt in openbare verslagen niet in detail gezegd. Maar één ding staat vast: oprichter Shi Jian kwam niet terug met een overwinningsverhaal, maar met een stapel gegevens over gebreken die tijdens de race aan het licht kwamen. Na terugkomst in China werd de achterrembeugel geüpgraded en werd het inspuitsysteem voor de hele serie vervangen.

Dit is waarschijnlijk het stuk dat ik in dit hele artikel het liefst wil schrijven. De motor werd dagenlang op het zwaarste circuit ter wereld afgebeuld, het bedrijf hield niets achter en loste de problemen op toen het terug was. Daarna zei Shi Jian tegen buitenlandse distributeurs: “De motor die in jouw winkel staat, en de motor die op het zwaarste circuit ter wereld rijdt, komen van dezelfde productielijn.”

Verkopers zijn daar het gevoeligst voor. Want de grootste angst van een buitenlandse winkelier is een prachtige folder en een motor die na twee dagen mankementen vertoont, met alle reserveonderdelen in de schappen.

Is dit nu wel of niet “zonder fabriek”

Misschien vindt iemand het nu nog steeds niet kloppen: geen eigen fabriek bouwen, is dit merk dan niet wat leeg?

Ik vind dat je het anders moet bekijken. Bij het daadwerkelijk op de markt brengen van een serieproduct gaat het nooit om wiens naam op het eigendomspapier van de fabriek staat, maar om drie dingen: heeft de ontwerpkant zeggenschap, kan de toeleveringsketen het aan, en durft het product de test aan te gaan. Met die drie heeft die S300R van 27.800 yuan het recht om op hetzelfde circuit te staan als fabrieksracers die tien keer zoveel kosten.

Van white label naar merk: de weg van TAIMU is misschien niet de meest juiste, maar hij is in ieder geval begaanbaar. Voor teams met ideeën en zonder zware activa op de balans is de stad Chongqing zelf misschien wel het antwoord: de fabriek mag van iemand anders zijn, de naam moet van jezelf zijn.